17 Şubat 2015 Salı

Dünyalılardan Tiksiniyorum

"Dünya bir roman mı ki kahraman olmak lazım illa ki?" demiş Redd.
Yanılmış.
Bizler bu ülkede dev birer kahramanız.

Sabah işe giderken önlem alınmadığı için kanalizasyona düşüp ölmeden, işe varıp da iş cinayetine kurban gitmeden, yılların savaşında dağlarda ovalarda bir hiç uğruna şehit düşmeden, eve varmaya çalışırken tecavüze uğrayıp üstüne bir de yakılıp cesedimiz parçalara ayrılmadan hala yaşayabildiğimiz için hepimiz birer kahramanız.

Kadın cinayetlerini bile popülizme alet eden, 46 güncük yaşadığımız 2015'in 37 kadın cinayetine omuz silkip, o kadınlara sahip çıkanlara feminist diyerek kendince hakaret ettiğini sanan, ama şu son 3 günde hassasiyetten ölüp biten bu toplumda hala yaşayabildiğimiz için hamam böceklerinden bile dayanıklıyız!

"İşte ben bu yüzden kızların okutulmasına karşıyım" diyecek kadar cüretkar kadınların yaşadığı toplumda, "okula gitmeliyiz"in dahi savaşını vermek zorunda kalan inanılmaz sabırlı insanlarız.

Her türlü kadın karşıtı eylem ve söylemin sahibi iktidarın, sırf toplumdan böyle bir tepki geldi diye "işin bizzat peşindeyiz" açıklamalarından bile çıldırmayacak denli itidal sahibiyiz.

Bizler bu ülkede dev birer kahramanız arkadaşlar. Kullanımı ilkokula kadar düşmüş uyuşturucuların krizine girip de 14 yaşında kuytu köşede ölümüz bulunmadı, yerin yüzlerce metre altında 3 kuruş para için ömrümüzü tüketmedik, yanmış cesetlerimize ağlayan ailelerimize sus payları teklif edilmedi. Bu sus paylarının genel temsilcilerinden, sadece para derdindeki müteahhitlerden birinin yaptığı kağıt evlerde enkaz altında parçalanmadık, sevdiklerimiz aynı zihniyetin onlarca katlı gökdelenleri güzel İstanbul'u mahvetmek üzere her yere diktiğini izlemek zorunda kalmadı. Her zaman teğet geçti, kafamızı yastığa koyduğumuz her akşam, neden maruz kalmak zorunda olduğumuzu bilmediğimiz o tehlikelerin başımıza gelmeyişine şükrettik. Dünyanın sınırlı oksijenini tüketmekten başka bir işe yaramayan o insanların, o devletlerin, o hastalıklı düşüncelerin hedefinde yaşadık hep. 



Sen yaşayamadın Özgecan. Yarın muhtemelen biz de yaşayamayacağız. Tek şansın, hepimizin birer kahraman olduğu bu ülke insanlarının; her gün binlerce kadının tacize, onlarcasının tecavüze uğradığının farkına varmış olmalarını birazcık sağlamış olman. Adı bilinmeyen milyon kadının, sadece bir sayıyla ifade edilen -anıtsayaç 'tan ileri gitmiş olman.

Galiba bir uzaylı olsam, ilk cümlem o meşhur "Biz dostuz." ifadesi yerine trajikomik film G.O.R.A'dan alıntı olurdu:

"Dünyalılardan tiksiniyorum."

Hiç yorum yok: