9 Ekim 2014 Perşembe

Elma - Armut - Kobane

Birkaç haftadır içimde yer eden sıkıntı, 3 gündür tavan yapmış durumda. Gezi'de de aynı böyleydi, tüm o olağandışılığıyla hayatın, günlük yaşamı sürdürmeye çalışırdık. Mezuniyet sınavlarımdan çıkıp Gezi'ye, Gezi'den çıkıp kep törenine gittiğimi, çantamda kütle transferi notlarıyla gaz maskesinin yanyana durduğu günleri asla unutamam.

O zamanlar da önce görmezden gelen sonra "Yakıp yıktılar" diye milleti galeyana getiren bir medya vardı. Şuandakiyle kıyaslanamasa da, o zamanlar da ciddi anlamda provakatif bir kitle vardı. Bir de artık penguenliğini kabul ettiğimiz insanlar vardı.

Dün akşam haberleri izlerken neredeyse ekranı kırasım geldi. Sanki Kobane'de bir insanlık dramı yok, sanki bulduğu kelleyi uçuran IŞİD adında rezil rüsva bir terör örgütü yok, sanki Türkiye'de konuşlanmış IŞİD destekçileri yok, sanki İstanbul Üniversitesi'ni basmaya yeltenecek kadar ortalıkta değiller, arkadaşlar sahiden neyi konuşuyoruz biz? Otobüsler yanmış, ATM'ler yanmış vs vs. Bir yandan da Hizbullahçılar eylemcilere ateş açmış, polis "yaşasın IŞİD!" diye bağırmış, 23 insan ölmüş, 23 insan, acaba farkında mısınız? Ormanları, suları, toprakları, fabrikaları bir bir satılmış bir ülkenin yanan 1 adet otobüsünün mü derdindesiniz? Hani bu kadar kıymet biliyorduysanız, memleket karış karış satılırken, çok merak ediyorum aklınız nerelerdeydi? 


Bir tane kendinizi bilmezin Atatürk büstünü  yıkması, bayrak yakması Kobane'de olup biteni değiştirmiyor. Sokağa çıkan herkesin amacı zaten vandalizm olsa ayakta hiçbir şey kalmazdı zira binlerce insan sokakta. Birkaç tane zekası yetmeyen insanın saçmalıkları bunca barış yanlısı insana mal edilemez, hele ki onların aptallığı yüzünden savaşın korkunçluğu göz ardı edilemez. 




Hadi merhamet beklemeyi de geçtim, Kobane ele geçerse sonraki adım Türkiye. Oradaki insanların gördüğü işkence sırf Kürt olduğu için belki ilginizi çekmiyor ama birkaç ay sonra fotoğraftaki manzaraları Türkiye'de görürsek hala yanan otobüslere üzülebilecek misiniz acaba? 

Biri gelir IŞİD'i protesto ediyorum diye bayrak yakar. Öbürü gider bayrak yaktı diye protesto edeni protesto eder. O sırada da birileri ölür, işkence görür, sokaklarda açlıktan sürünür... Her zamanki gibi elmayı armudu birbirine karıştırıyoruz. Ve ben bu topraklarda artık üzülmeden, endişelenmeden, korkmadan bir gün geçirebilecek miyiz çok merak ediyorum.

6 yorum:

Adsız dedi ki...

Nasıl geçti doğumgünün? Kutladın mı?

francesca mckennitt dedi ki...

Adsız kimsin sen. Güzel geçti, önceden kutlamıştık şuan kutlamıyorum hayır.

Adsız dedi ki...

Kim olabileceğimi düşünüyorsun? Şifreli de olsa söyle demiştim daha önce. İsmimin 1. ve 3. harfi de olur. Başka bir şifre de olur :)

francesca mckennitt dedi ki...

Benim senin kim oldugunu tahmin etmem cok zor ama sen adını sifreli olarak soyleyebilirsin en azından.

Adsız dedi ki...

Bu blogda kaç adsız var ki? Zor olmasa gerek. Beni de unutmuş olamazsın, sanmıyorum.

francesca mckennitt dedi ki...

Israrla soylemedigine gore kendi adınla geldiginde konusmayacagım birisi olsan gerek. Aksi takdirde gizlemezdin. Kim oldugunu soylemeyeceksen lutfen bir daha yazma.