19 Nisan 2010 Pazartesi

Metrobüs muhabbetleri2

Bu sefer de dönüş yolundayız. Kötü geçen sınav ile yarınki kötü geçecek sınavın bütün negatifliği üstümde. Bana yaslana yaslana akraba olduğumuz kadın hiç durmadan telefonla konuşuyor. Benim bile duyduğum erkek sesi ve bol bol geçen "aşkım" kelimelerinden anlıyorum ki sevgilisi. Anlatıyor anlatıyor, sonra kapatıyor. Oh rahatladım diye düşünürken birini daha arıyor.

-Aloooo canımmmmm
..
-İyidir bitanem. Bikbikbikbik aşkım evet bitanem bikbikbikbik tatlım evet canım...

Ben dumur olmuş durumda dinlemeye devam ederken telefon yine kapanıyor. Kadın yine başkasını arıyor.

- Aloo naber tatlım? İş hali bu canım olur böyle bitanem beni yalnız bırakırsan böyle olur. Hımm o söylediğin kelimeyi sen yapıyorsun ben yapmıyorum. Hihihi şimdi müsait değilim...

Profesyonelliği karşısında nutkum tutuldu.

2 yorum:

cul (R) dedi ki...

metrobus insanlari, otobus insanlari, vapur insanlari...
her gun yepyeni ve degisik olaylar yasayinca benim de nutkum tutuluyor, haklisin =)

ama bugunku olay bambaskaydi, ben de paylasmak istedim bu profesyonel arkadasimizin durumunun aksine, oglunu kaybetmis veya kaybetmesine az kalmis bir annenin feryatlari...

francesca mckennitt dedi ki...

vapurda oğlumun ölüm haberini alsam ben daha kötü olurdum, eminim...
bu kadınınki ayrı bir durum, o aşmış kendini :)