9 Şubat 2010 Salı

Gitmeyi beklemek

Böyle bi evde doğsaydım...


Sıkıldıkça bu eve gelseydim...




                                 Bu yollarda yürüseydim..




Doğal güzelliklerin arasında otursaydım..


Güneş görmeyen taştan salonlarda şarabımı yudumlasaydım..


Eminim ki daha mutlu olurdum. Ben bu yüzyıla ait değilim biliyorum. Ama dolaşma ihtiyacım sınırlarını zorlamaya başladı. Göçebe yaşamaya alışınca, diğer türlüsü boğuyor insanı. Uzaklar yine beni çağırıyor galiba.


Hiç yorum yok: