14 Şubat 2010 Pazar

Ağlama duvarı francesca

Şimdi ben hüzünlü şeylere yanlışlıkla dadanmış bulunuyorum. Yani şöyle ki dün "Uçurtma Avcısı" nı okumaya başlamıştım. O kadar akıcıydı ki bırakamadım o gün bitti. Beroyla pide falan yiyoruz hüzünleniyorum falan, o derece:D  Bir günde o kadar üzüntüye dahil olmak bünyeyi yıprattı tabi:D




Ben de ertesi gün (yani bu salak 14 şubat gününde) "Cesaretin var mı aşka" yı seyretmeye karar verdim. (Gonca'cım sana selam ederim)  O da ayrı bir hikaye zaten.. Anneme filmi sadece anlattım ve birden hıçkırmaya başladı düşün:D




2 gündür var ya saçmasapan şeylere ağlayıp duruyorum bu yüzden. Böyle filmler çekilmesin, böyle kitaplar yazılmasın. Francesca'nın psikolojisini rezil etmeyin lan!

8 yorum:

a real innocent dedi ki...

şurda 0 güzel insan yazmasın diye bir yorumda bulunmak istiyorum,
blogun gerçekten çok güzemiş sevgi ile takip edilecektir.

francesca mckennitt dedi ki...

çok teşekkür ederim, duygusal günümde olduğumu söylemiştim;
yorumun bile gözlerimi yaşarttı :))

Gonca dedi ki...

selamımı aldımm :)) kıyamam ben sanaa dün izleseydim bende bu film yüznden 53895. kez ağlayabilirdim sanırım.seviyorumm hep sevicemm :)

francesca mckennitt dedi ki...

evet çok feci bişey, rüyalarıma girdi psikopata bağladım goncii :))

cul (R) dedi ki...

aah ah.. adim bile gecmemis. kirildim yine :P

guzel film. defalarca izlemeye ve her seferinde de aglamaya deger bence. bunu izleyince neler geliyo aklima bi bilsen :)

francesca mckennitt dedi ki...

tahmin edebiliyorum :p
o zamaan burada duyuruyorum:

sen olmasaydın ben bu filmden haberdar bile olamazdım! :))

Ömero dedi ki...

Üzülmek bir fırsattır, güzel anları hatırlamak için...

francesca mckennitt dedi ki...

Kötü anların daha çok etkisinde olursun ama...